Maar goed, wij vonden dat echt niet erg omdat we zo daar echte 2 volle dagen hadden om te toeren. Alleen het was nog wel spannend wat het weer betrof.
We hebben uiteindelijk ongelofelijk goed weer gehad, wel fris, net als hier, 1 keer een bui van een half uur en dat was het dan.
De reis begon op woensdagmiddag van Krommenie naar IJmuiden, waar we om 17.30 uur met de boot vertrokken. Er waren denk ik zo’n 200 motoren op de boot. Met bindbanden moest je zelf je motor goed vastzetten en wij hadden voor de zekerheid karton meegenomen voor op de buddy. Het waaide hard , dus de boot ging wel wat heen en weer. Maar hopen dat iedereen alles goed vastzet, want als er 1 omgaat, gaan ze allemaal. Wij hadden de luxe dat we door een boekingsfout een comfort hut kregen op het 8e dek, bijna helemaal bovenaan. Groot bed, luxe douche en TV en gratis ontbijtbuffet.
We hadden om 20.00 uur een tafel gereserveerd voor het dinerbuffet, dus we konden nog geruime tijd in de bar een borrel drinken. En Erwin natuurlijk als voorproefje voor Schotland een Schotse whisky.
We hebben weer heerlijk gegeten, daar is zoveel, lekkere voorgerechtjes, vis, vlees, pasta, stokbrood, groente, franse kaas, fruit, toetjes, ijs, teveel om op te noemen.
Natuurlijk weer teveel gegeten, maar dat toeren we er dan wel weer af.
Op de boot kun je je de hele avond vermaken, er is altijd muziek en genoeg te drinken.
Niet al te laat naar bed gegaan, omdat de wekker al weer om 7 uur zou afgaan, dus na een wat wiebelende nacht, wat overigens alles meeviel, lekker ontbeten, aangekleed en om 9.30 uur reden we de boot af. Altijd weer even wennen om links te rijden, maar dat ging al snel alsof we niet anders wisten. Erwin had thuis al alle routes uitgezet voor op de GPS, dus daar hadden we geen zorgen over.
Vanuit Newcastle hebben we eerst een stukje snelweg gereden om uit de drukte van Newcastle te komen en toen via de A696 richting Schotland. Op de A696 kom je door Northumberland National Park. Net voordat je het park uitrijdt, zit je in Schotland.
Daarna gingen we over op kleinere,smallere wegen. Langs riviertjes en meertjes. Onderweg gegeten in Selkirk. De wegen waren prima, bochties nemen ging steeds makkelijker, want dat is echt anders hoor aan de linkerkant van de weg. Vanuit Selkirk verder door richting Glasgow, daar moesten we bovenlangs, niet erdoor heen, maar Erwin had dat zo uitgezet, dat we evengoed de drukte ontweken en toch hartstikke mooie wegen reden. Verder over slingerende wegen naar Queen Elisabeth Forest Park waar ook ons hotel in het plaatsje Drymen is. Wij waren daar al 1x eerder met de auto geweest, dus we kenden dit hotel al. Prima hotel, goed eten, leuk personeel en goede ruime kamers. De motoren konden we op de parkeerplaats achter het hotel parkeren, eigenlijk vrijwel onder ons raam, dus dat was wel fijn. De rit was voor vandaag 340 km. Lekker gegeten in de pub van het hotel, geborreld, de volgende ochtend de wekker om 8.00 uur af laten gaan, en na weer heerlijk te hebben ontbeten , zijn we weer op pad gegaan.
Vandaag fris, af en toe een zonnetje, soms een paar spetjes, maar dat mag geen naam hebben. De tocht ging vandaag vanaf Drymen, en wordt een “Lochentocht” een klein stukje door het Queen Elisabeth Forest Park, dan langs Lake Menteith richting Loch Lubnaig. Dan langs Loch Earn, naar het volgende Loch, Loch Tay. Hier was het op de echte binnendoorwegen wat slechter asfalt, hier en daar wat gaten, stukgevroren door de vorst. Tussenstop was Dalwhinnie voor het bezoek aan de distellery. Als je naar Schotland gaat moet je altijd even langs een stokerij en een nipje proeven, helaas niet teveel want je moet tenslotte nog rijden.
Vanuit Dalwhinnie rijden we richting Fort William. Onderweg stoppen we op een parkeerplaats waar een echte Schot in zijn rokje stond te spelen op een doedelzak, in de middle of knowhere. Als je hem op de foto wilde nemen, moest je daar voor betalen, alleen had hij niet door dat Erwin hem filmde met zijn helmcamera.
Verder langs Loch Laggan, hier rijd je al redelijk hoog in Schotland, Fort William ligt aan het Loch Linnhe. Fort William is heel toeristisch en ook daar is een whisky distellery Ben Nevis. Daar zijn we niet gaan proeven, het kan ook te gek. Daarvandaan gaan we weer richting het hotel en komen weer langs een Loch, dit keer Loch Leven. Onderweg is Erwin steeds aan het filmen en af en toe moet ik voor hem gaan rijden. Goed oppassen af en toe, want er lopen wel wat schapen met lammetjes los en die schieten nog wel eens langs je de weg op of gaan gewoon niet opzij. Er was 1 lammetje zo brutaal, die ging gewoon voor het voorwiel van Erwin staan en bleef hem gewoon aankijken.
Dan als afsluiter ook weer een groot meer, Loch Lomond , een schitterende weg, met ontzettend veel bochten.
Het laatste stuk doorgaande weg totdat we weer terug zijn bij het hotel, 375 km op de teller voor vandaag. Douchen, lekker eten, uitzakken, borrelen en slapen. Morgen gaat de wekker weer om 7.30 uur.
Lekker ontbeten, geen engels ontbijt, want dan kunnen we straks onze leren broeken niet meer dicht krijgen. De zon schijnt weer, het is wel een beetje fris, maar met onze dikke pakken geen probleem.
De route gaat vandaag richting de kust. We gaan bij het hotel vandaan eerst weer een groot stuk langs het Loch Lomond, daarna buigen we af richting kust en komen we langs Loch Long. Na een prachtige route binnendoor, over redelijk goede wegen komen we weer langs een Loch, Loch Fyne. Mooie natuur, en erg stil, weinig verkeer. De weg wordt al kleiner en we rijden langs de River Aray. Nog voor het Loch Awe gaan we echt binnendoor, de B840. Wat later een ramp leek. Een weggetje met het meer aan de rechterkant, van niet breder dan 2m, met in het midden een strook grind van 50 cm. Aan de bermkant gaten en afgebrokkeld asfalt. Dus je moest goed in het spoor zonder grind blijven rijden. Maar dat was nog niet alles want de weg zat vol heuvels( dips) en slingers. Dus als je over een heuveltje kwam wist je niet wat je daarachter tegen zou komen. We hadden het zweet op onze kop en Erwin stopte halverwege dat dit echt een misrekening in de route was. Gelukkig geen tegenliggers.
Bleek dat we nog eens zo’n stuk moesten rijden voordat we uiteindelijk weer op een wat normalere weg terecht kwamen, maar dat duurde niet lang, eindelijk konden we links afslaan, maar wat bleek, de weg was nog smaller. We kwamen weer langs een Loch , Loch Avich.. Daarna duurde het gelukkig niet zo lang meer voordat we weer op een wat normalere weg terechtkwamen, in totaal 66 km gecrost. Alles heel gelaten gelukkig. We rijden verder richting Oban, een redelijk grote plaats aan de Sound of Kerrera. In Oban nog wat foto’s gemaakt van het haventje en verder gereden. Even verderop aan de kust Fish and Chips gegeten in een pub.
Na het eten buigen we af het binnenland in en laten de kust achter ons en rijden richting het Queen Elisabeth Park. We gaan daar nu niet doorheen, maar pakken de weg erlangs en komen weer vele Lochs tegen en een mooi kasteel Het laatste stuk pakken we een weg wel weer door het park voordat we bij het hotel aankomen. Heerlijk gereden, mooi weer, 350 km.
Laatste dag is de terugroute naar de boot. We pakken vanavond alvast de spullen in, kunnen we morgenochtend rustig aan doen, we hebben de hele dag de tijd en de route iets ingekort omdat we eerder bij de boot moesten zijn dan we dachten.
’s Morgens onze rekening betaalt en op weg naar de boot. Onderweg toch maar weer de route wat langer gemaakt, want we het ging toch sneller dan we dachten en om nou uren bij de boot te wachten daar hadden we ook niet zo’n zin in. Het was weer prachtig weer en werd eigenlijk steeds warmer hoe dichter we bij de boot kwamen. Om 2 uur rijden we Schotland uit en rijden we door het Kielder Forest Park in Engeland. Prachtig daar. Het wordt hier wel wat drukker en heel veel vliegen, in Schotland zijn we een enkele vlieg tegengekomen, hier krijgen we ze allemaal tegelijk. Dus dat wordt motors wassen als we thuiskomen.
Om 4 uur staan we bij het incheckhok in Newcastle bij de boot. Dat ging best voorspoedig en weer met heel veel motorrijders. De motoren gingen er als laatste op, dus we moesten nog even geduld hebben. Was wel heet in de zon. Als we eindelijk de boot oprijden, moeten we file parkeren tussen twee staaldraden, waaraan je je motor kan vastzetten met spanbanden.
Alles veilig vastgesjord, naar de hut, douchen en lekker eten en borrelen. Goed geslapen, vlakke zee en de volgende ochtend komen we om 9 uur aan in IJmuiden. Het duurde wel even voordat we eraf waren en door de douane waren. Ook was er een alcoholcontrole, dus iedereen werd verzocht te blazen. Om 10.30 uur waren we weer thuis.
Erwin en Mirjam